ustawa z 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych

Co to jest Ustawa Lutowa?

Ustawa Lutowa to potoczna nazwa ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.

Dlaczego powstała?

W marcu 1990 r. Polska odzyskała pełną suwerenność. Nowe władze demokratyczne chciały naprawić krzywdy wyrządzone tysiącom ludzi, którzy przez 45 lat komunistycznego zniewolenia walczyli o wolność. Sądy PRL wydawały niesłuszne wyroki na opozycjonistów, internowano działaczy „Solidarności”, prześladowano za przekonania polityczne.

Kiedy i po co ją uchwalono?

Parlament przyjął ustawę w lutym 1991 r., stąd jej nazwa. Celem było:

  • Unieważnienie niesłusznych wyroków sądowych i decyzji o internowaniu
  • Uznanie tych orzeczeń za nieważne od początku
  • Danie represjonowanym prawa do odszkodowania i zadośćuczynienia od Skarbu Państwa

Kto skorzystał?

Ustawa objęła osoby represjonowane w latach 1944–1989 za działalność polityczną, związkową, religijną lub opozycyjną. Prawo do odszkodowania mają także ich rodziny (małżonkowie, dzieci, rodzice).

W skrócie: Ustawa Lutowa to sprawiedliwość dla Bohaterów, którzy walczyli o wolną Polskę. Dzięki niej państwo przyznaje, że komunistyczne wyroki były niesłuszne i płaci za wyrządzone krzywdy.

Chcesz sprawdzić, czy Twoja historia może być podstawą do odszkodowania?

Przewijanie do góry